آیلا نازدونه مامان و بابا

کودک دلبندم روزت مبارک     "زنده باد کودکی   زنده باد زندگی" ...

بالاخره بعد از یک ماه فرصت پیدا کردیم و به دیدن دخمل کوچولوی خاله لیلا رفتیم . هر چند به خاطر سرماخوردگی آیلایی مردد بودم ولی بالاخره رفتیم که دیدیم بله خودت نازنین خانم سرما خورده . جالب بود موقع رفتن آیلا تو ماشین به من می گفت نی نی خاله لیلا رو می خوام ببرم پارک من هم گفتم وقتی کمی بزرگ بشه آخه خیلی کوچولو هست . وقتی اونجا رسیدیم و من دستهای کوچولوی نازنین رو نشونش دادم کمی نگاه کرد و گویا از دیدن دست کوچولو کمی ترسیده خودش رو عقب کشید خانمی تمام لباسهاشو کنده و خیلی خودمونی نشسته این هم نازنین کوچولو که یک ساعتی که ما اونجا بودیم اصلا صداش در نیومد و دختر آرومی بود و همه جا رو بررسی می کرد ( گوشواره هاشو ببین ...

یک مدت قبل خواستم از خانمی عکس بگیرم هر ادا و اصولی که بلد بود درآورد نه نترسید شیشه شیر نمی خورم بلکه فقط جوشانده هست ( البته به قول مامان شربت) چون خیلی طول می کشه بخورم و مبادا رو زمین بریزه  مامان تو شیشه می ریزه ای بابا اوه ه ه این دیگه آخرشه ...

آیلا خانم به مهمونی   می ره در حال لم دادن به تلویزیون نگاه می کنه ( کارتون پلنگ صورتی) خوب یک کوچولو به ماهم نظری کن حالا بابا خیلی جدی جدی هم نباش چه دستهاشم رو هم گذاشته ( دست به سینه به قربان گو) اه باز که به صندلی تکیه دادی خوب بالاخره خنده به لبها اومد ولی کمی زیاد شه مثل اینکه   ...

دخملی مامان هر موقع از دهنم کلمه لاله پارک بیرون بیاد سریع می گه بریم و یک روز از بابایی خواستم تا ما رو اونجا ببره مخصوصا شهر بازیش برای آیلا البته ناگفته نمونه تا حرکت می کردیم باید پول می دادیم ولی مهم لذتی بود که آیلا برده تازه برای دفعه بعد به خودش قول داده بره با نقاشی کامپیوتری بازی کنه. بالاخره طلسم ترس از ترومپولین شکسته شد هر چند اولش می ترسید و محکم دست من رو گرفته بود ولی بعدا دیگه حاضر نبود پایین بیاد     اوه چه خندان و شاد خسته شدی نه بابا دارم به یک دختر کوچولو که اونطرف بازی می کنه نگاه می کنم خوب بذار ببینم گاز کجاست ؟   اوه سرعت چه کیفی داره هورااااا ...

چند روز پیش با وجود اینکه سر بابایی خیلی شلوغ بود و از طرفی هم خیلی خسته ولی همت کردیم و خانمی رو به پارک منظریه بردیم و چقدر هم لذت برد مواظب باش خانمی خطر داره ایستادی اینجا هم از یک پسر بچه خیلی کوچولو خجالت می کشید و سرش رو به شدت پایین انداخته بود این هم آخر راه . خانمی سفر خوب بود خیلی تو راه اذیت نشدید؟ نه از صورت خندان معلومه که خیر ...

چند روز پیش خانمی دسته کلیدهای من رو برا بازی امانت گرفت ولی بعدا یادش رفت بیاره و من خودم از تو کیفش پیداش کردم و برداشتم ، فرداش که دوباره کلید خواست گفتم مگه دیروز پس دادی ، دیدم بدو بدو دوید تو اتاقش دست برد به کلید کمد خیلی راحت قفل در رو باز کرد کیفش رو درآورد و زودی نگاه کرد و گفت نیست و من هم این طور شدم امان از دست بچه های این دوره زمونه هیچ جای قفل داری برای گذاشتن وسایل دیگه وجود نداره ...

چند روز پیش سرم به شدت مشغول کار بودکه یک دفعه متوجه شدم صدای خانمی نمیآید هر چند جلو چشمم تو پذیرایی بود، وقتی برگشتم دیدم داره گیره های سرش رو دونه دونه باز می کنه و به رو فرشی می چسبونه تازه چقدر هم خودش لذت می بره این هم هنر دست آیلایی ...

یک روز با آیلایی به خیابان تربیت رفتیم اونجا چند تا مجسمه جالب هست که آیلایی خیلی به اونها علاقه نشون می ده من هم پیشنهاد عکس دادم و آیلایی هم قبول کرد ولی اصلا اجازه نمی داد از کنار مجسمه هاتکون بخوریم با وعده و وعید راه افتادیم مجسمه ها نشان دهنده شغلها در زمانهای قدیم هست( فرش فروش و پسرش) نترسیدها هوا سرد نیست اما کمی باد بود و به خاطر سینوزیت خانمی کت پوشوندم خیلی باحال بود دست به مجسمه می زنه و می گه مامان آقا پیرهن پوشیده خندم گرفت گفتم نه مامانی پیش بند هست . خیلی با دقت وسایل رو نگاه می کنه ...